<< Terug naar het nieuwsoverzicht van 2000

Asbestresten drijven de wethouder tot wanhoop

Het wordt voor de gemeente een duur bouwplannetje, daar aan de Pastoor Sandkuylstraat. Bij het bouwrijp maken van het terrein in de wijk `t Kotte, waar bouwbedrijf Droste acht woningen wil realiseren, is asbest in de grond gevonden. De verwachte kosten van de sanering: acht ton. Precies een ton per woning dus.
Wethouder M. de Waal wordt er een beetje wanhopig van. Want het is niet de eerste keer, en het zal ook niet de laatste keer zijn dat Hengelo wordt geconfronteerd met hoge saneringskosten omdat er asbest in bouwgrond is gevonden. `Je wordt er wel eens pessimistisch van`, verzucht ze. Zo werd de aanleg van de nieuwe speeltuin in de Hengelose Es eind vorig jaar een tijdje stilgelegd, omdat er resten van asbestplaten werden gevonden. Het opruimen daarvan kostte de gemeente zo`n 250.000 gulden. Ook aan de Weideweg werden resten van het brandwerende materiaal gevonden. En nu dus in de Pastoor Sandkuylstraat, achter de Moeder Teresakerk. Een bouwplan waar toch al geen zegen op rust. De bouw werd vertraagd nadat buurtbewoners met succes bezwaar hadden gemaakt tegen het gebruik van een zogenoemde artikel 19-procedure. Volgens de commissie voor de bezwaarschriften was er geen reden voor zo`n snelle procedure. Om niet opnieuw vertraging op te lopen, heeft het college de raadsfracties gevraagd zelf de sanering af temogen handelen, om niet te hoeven wachten op de officiële goedkeuring door de gemeenteraad. Volgende week denkt het college vast te stellen waar het geld vandaan moet komen. Want hoewel er een klein deel via de grondprijs kan worden doorberekend aan de toekomstige bewoners, zal het overgrote deel van de acht ton door de gemeente op tafel moeten worden gelegd.
Waar de asbestresten vandaan komen, is moeilijk te achterhalen. Het materiaal werd jarenlang verwerkt in daken en in golfplaten die als afscheidingen werden gebruikt in bijvoorbeeld volkstuintjes. Omdat vroeger weinig bekend was over het gevaar van asbestvezels voor de gezondheid, werd er vaak niet al te zachtzinnig mee omgesprongen en zijn splinters ervan her en der in de grond gekomen. Juist omdat het om splinters gaat, is het asbest moeilijk op te sporen en loopt de gemeente er vaak pas tegenaan bij het bouwrijp maken van een terrein. De kosten verhalen op de vervuiler is volgens de wethouder niet te doen. Zo waren aan de Sandkuylstraat vroeger volkstuintjes, maar heeft de grond ook jaren lang braakgelegen. `We kunnen er wel heel veel energie in stoppen om te achterhalen wie de mogelijke vervuiler is, maar dan is het nog heel moeilijk te bewijzen dat de betrokkene het ook heeft gedaan. Want het is best mogelijk dat het asbest gedumpt is, nadat de grond aan ons was verkocht.` De vervuiling laten zitten, is al helemaal geen optie. `Met asbest kan dat niet. Zeker niet als het in de grond zit, waar de mensen later in gaan werken. Een paar vezels in de longen kunnen al voor grote problemen zorgen. Oplossingen zie ik dan ook niet. We zullen het gewoon op moeten laten ruimen.`

bron: Twentse Courant