<< Terug naar het nieuwsoverzicht van 2000

De laatste nachten in het oude Enkadorp

door onze verslaggever

EDE - Het handjevol nog overgebleven bewoners van het westelijk deel van Oud Ede-Zuid telt de nachten af. Het verhaal van de laatsten der Enkanezen.

Als het goed is, zijn ze nog voor de kerst weg. Liefst eerder, later zeker niet, want het wonen in het westelijk deel van Oud Ede-Zuid is geen pretje meer. Al was het alleen maar omdat de in plukjes tussen het wilde gras oprijzende rijtjeshuizen zonder buren bijna niet meer warm zijn te stoken.
Maar het handjevol laatste Enkanezen heeft ook op de valreep niet alles in eigen hand. Bewoner G. Winkel bijvoorbeeld, kocht twee jaar geleden een huis in het nieuwe woningblok aan de Klaphekweg. Hij wacht nog immer op de sleutel. 'En tot het zover is, ga ik hier niet weg.'
Niet dat hij nog lekker zit in zijn huis aan de Blotenberglaan. 'Ik zit met smart op de sleutel te wachten, want tijdens de kerstdagen heb ik een vakantie gepland. Dus moet alles voor die tijd zijn verhuisd. En van tevoren moet de nieuwe vloerbedekking en dergelijke er nog in.'
Winkel heeft dertig jaar in Oud Ede-Zuid gewoond. 'Ik ben een echte Enkanees, ik ben hier in '71 gekomen. Eerst heb ik nog aan de Ranonkellaan gezeten. Beide huizen kreeg ik via Enka, waar ik jarenlang heb gewerkt.' De wijk had in die dagen een geheel eigen sfeer.
'De meesten werkten bij Enka, dus je kende elkaar goed. Later verkocht de fabriekde huizen aan Woonstede en kwamen er ook anderen, maar de sfeer bleef goed.'
Het verval begon na 1993. Woningcorporatie Woonstede, eigenaar van de huizen tussen Verlengde Parkweg, Kerkweg, Zanderijweg en Doornlaan, kondigde toen voor het eerst nieuwbouwplannen aan. Het streven liep grote vertraging op. Problemen met het uitplaatsen van aan de rand van de wijk gelegen bedrijven en recentelijk een asbestvondst bij de sanering van het voormalige AZO-terrein maakten dater eind 2000 nog altijd geen fundering is gelegd. De officiële start van debouw staat nu gepland voor het eerste kwartaal van volgend jaar.
Data zeggen Winkel niet zoveel meer. 'We hebben heel wat brieven gekregen. Eerst moesten we er voor eind juli uit zijn, toen werd het november. En nu zit iker nog. Ik begrijp het wel: ze willen het voor de jaarwisseling plat hebben. Het gevaar van brandstichting is behoorlijk.'
Even verderop woont de 82-jarige E. Schuurman. Ook zij en haar twee dochters staan op het punt om de deur van hun Enka-huis achter zich dicht te trekken .En als je er 42 jaar hebt gewoond, doet dat pijn.
De familie Schuurman streek in 1958 in Ede-Zuid neer. Haar zeven kinderen groeiden er op, haar man werkte jarenlang bij Enka. Het huis is met drie slaapkamers niet al te ruim, maar het ging 'makkelijk'. Zeer binnenkort is het voorgoed voorbij. Ze verhuist naar de andere kant van de Kerkweg, waar ze met twee van haar dochters in het nieuwe Parkhof gaat wonen.
'Ik ben verknocht aan de wijk', mijmert Schuurman in haar huisje vlakbij buurtcentrum De Meerpaal. ''t Was de Enka-wijk. Het liefst was ik hier gebleven en had ik het laten opknappen. Ik heb er menig traan over gelaten en volgens de dokter is het de reden dat ik last van mijn hart heb gekregen.'
Maar het vertrek is onvermijdelijk. Ook de familie Schuurman heeft de meeste spullen ingepakt. In de woonkamer staan ze te wachten op de verhuizing. Vrijdag kregen ze de sleutel van hun nieuwe huis. Schuurman: 'Mijn dochters kijken ernaar uit. Ik ben blij dat ik in Ede-Zuid kan blijven. Naar Ede-Noord zou ik niet willen. En ook niet terug naar Wageningen, waar ik ben geboren. Waarom? Ik zou het je niet kunnen vertellen, maar het is zo.'

bron: Gelderlander